Rozstanie – i co dalej?

Dominika Mróz-Krysta        19 sierpnia 2014        Komentarze (0)

Drogi Tato! Rozstanie z partnerką życiową to niewątpliwie trudne doświadczenie. Jest to naturalne i zrozumiałe. Nie czas jednak na rozpamiętywanie przeszłości, trzeba działać i oprócz własnych spraw – uregulować także sprawy dzieci.

1. Władza rodzicielska

Władza rodzicielska nad dzieckiem w typowej sytuacji rodzinnej przysługuje obojgu rodzicom na równi, w pełnym zakresie. Jeżeli jednak dochodzi do rozstania rodziców, konieczne jest uregulowanie tej sprawy. Możliwości są różne. By władza rodzicielska przysługiwała obojgu rodzicom, jak dotychczas, konieczne jest ugodowe ustalenie wszystkich spraw dzieci. Ma to miejsce w formie porozumienia, albo pisemnego, albo ustnie do protokołu w sądzie. Dzieje się to podczas postępowania o rozwód jeżeli rodzice dziecka byli małżeństwem, w postępowaniu o władzę rodzicielską przed sądem rejonowym, jeżeli małżeństwo nie zostało zawarte, ewentualnie, gdy wyrok rozwodowy jest zmieniany, albo gdy rodzice, mimo rozpadu małżeństwa, nie decydują się na rozwód. W takim porozumieniu rodzice ustalają, że będą wspólnie podejmować wszystkie najważniejsze decyzje w życiu dziecka, uzgadniają kwotę alimentów i zasady kontaktów z dziećmi tego rodzica, który z nimi nie mieszka. Jak już wspomniałam w innym wpisie – sąd uwzględni porozumienie, jeżeli propozycja jest rozsądna i dobra dla dzieci oraz jest nadzieja na współpracę rodziców.

Kolejna możliwość, to powierzenie wykonywania władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców wraz z zastrzeżeniem, że drugi rodzic ma prawo współdecydować w najważniejszych sprawach dziecka.  Na płaszczyźnie codziennego funkcjonowania rodziny, różnice między oboma możliwościami, praktycznie są nieodczuwalne.

2. Alimenty

W praktyce regułą jest, że oboje rodzice łożą na utrzymanie dzieci. Rodzic, który z dziećmi nie mieszka czyni to w formie zapłaty konkretnej kwoty pieniężnej ustalonej przez sąd, albo w ugodzie między rodzicami. Często ta forma budzi pewien sprzeciw, ponieważ na ze względu na zaognione konflikty i różne zaszłości, rodzic zobowiązany do zapłaty nie ma zaufania, by powierzać pieniądze byłemu partnerowi. Nie ma jednak takiej możliwości, by sąd ustalił alimentowanie dziecka w formie rzeczowej. Trzeba się liczyć z obowiązkiem zapłaty.

3. Kontakty z dzieckiem

Dzieci i rodzic, który z nimi nie mieszka, mają prawo do utrzymywanie kontaktów ze sobą w szeroko rozumianym znaczeniu: spotkań, rozmów telefonicznych, czy różnych for komunikacji komputerowej (maile, Skype, itp.).  Po rozstaniu rodziców konieczne jest ustalenie zasad odbywania tych kontaktów. Jeżeli rodzice dobrze się dogadują, wystarczy samo określenie przez sąd prawa do kontaktów bez precyzowania dat i godzin. Problem zaczyna się jednak pojawiać, gdy relacje między rodzicami się psują, albo gdy ze względu na silny konflikt nie ma żadnego porozumienia. Sam zapis o prawie do kontaktów nie nadaje się do egzekucji, dlatego najlepiej ustalić jest konkretne dni i godziny kontaktów oraz kto przyprowadza i odprowadza dziecko.

 

 

 

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: